Κεφάλαιο 11

Οἱ δύο μάρτυρες

ΙΑ´

()

          ΚΑΙ ἐδόθη μοι (σε μένα)  κάλαμος ὅμοιος ράβδῳ (με ραβδί), λέγων·

          __ἔγειρε (σήκω επάνω) καὶ μέτρησον τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ τοὺς προσκυνοῦντας (αυτούς που δείχνουν την αγάπη τους) ἐν αὐτῷ (μέσα σε αυτόν)·

          2 καὶ τὴν αὐλὴν τὴν ἔξωθεν τοῦ ναοῦ ἔκβαλε (βγάλε) ἔξω καὶ μὴ αὐτὴν μετρήσῃς, ὅτι (διότι) ἐδόθη τοῖς (στα) ἔθνεσι (έθνη, ομάδες λαών αλλόπιστων), καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν πατήσουσι (θα πατήσουν, θα κυριαρχήσουν) μῆνας τεσσαράκοντα δύο.

          3 καὶ δώσω (θα δώσω) τοῖς (στους)  δυσὶ (δυο) μάρτυσί (μάρτυρες) μου, καὶ προφητεύσουσιν  (θα επιστημολογήσουν, προβλέπουν τι θα γίνει, ή τι πρέπει να γίνει) ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα, περιβεβλημένοι σάκκους ().

          4 οὗτοί (αυτοί εδώ) εἰσιν (είναι) αἱ δύο ἐλαῖαι καὶ αἱ δύο λυχνίαι αἱ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου τῆς γῆς ἑστῶσαι (οι οποιες στέκονται).

          5 καὶ εἴ (εάν) τις (κάποιος) αὐτοὺς θέλει ἀδικῆσαι (να πάρει τα δικά τους), πῦρ (φωτιά) ἐκπορεύεται (βγαίνει) ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ κατεσθίει (κατατρώγει) τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν· καὶ εἴ τις θέλει αὐτοὺς ἀδικῆσαι, οὕτω (έτσι, κατ αυτόν τον τρόπον) δεῖ (πρέπει, είναι ανάγκη) αὐτὸν ἀποκτανθῆναι (να θανατωθεί).

          6 οὗτοι (αυτοί εδώ) ἔχουσιν ἐξουσίαν τὸν οὐρανὸν κλεῖσαι (να κλείσουν), ἵνα (για να) μὴ ὑετὸς (ποτιστική- μέτρια βροχή) βρέχῃ τὰς ἡμέρας τῆς προφητείας αὐτῶν, καὶ ἐξουσίαν ἔχουσιν ἐπὶ τῶν ὑδάτων στρέφειν (να αλλάζουν, μετατρέπουν) αὐτὰ εἰς αἷμα καὶ πατάξαι (να κυριασχούν, να χτυπάνε) τὴν γῆν ἐν πάσῃ  (με κάθε είδους) πληγῇ (χτύπημα, πλήγμα), ὁσάκις (όσες φορές) ἐὰν θελήσωσι.

          7 καὶ ὅταν τελέσωσι (τελειώσουν) τὴν μαρτυρίαν αὐτῶν, τὸ θηρίον τὸ ἀναβαῖνον ἐκ τῆς ἀβύσσου ποιήσει (θα κάνει) μετ᾿ αὐτῶν πόλεμον καὶ νικήσει (θα νικήσει) αὐτοὺς καὶ ἀποκτενεῖ (θα θανατώσει) αὐτούς.

          8 καὶ τὸ πτῶμα αὐτῶν ἐπὶ τῆς πλατείας τῆς πόλεως τῆς μεγάλης, ἥτις () καλεῖται πνευματικῶς Σόδομα καὶ Αἴγυπτος, ὅπου καὶ ὁ Κύριος αὐτῶν ἐσταυρώθη.

          9 καὶ βλέπουσιν ἐκ τῶν λαῶν καὶ φυλῶν καὶ γλωσσῶν καὶ ἐθνῶν τὸ πτῶμα αὐτῶν ἡμέρας τρεῖς καὶ ἥμισυ, καὶ τὰ πτώματα αὐτῶν οὐκ ἀφήσουσι () τεθῆναι () εἰς μνῆμα.

          10 καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς χαίρουσιν ἐπ᾿ αὐτοῖς, καὶ εὐφρανθήσονται καὶ δῶρα πέμψουσιν () ἀλλήλοις (), ὅτι οὗτοι () οἱ δύο προφῆται ἐβασάνισαν τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς.

          11 καὶ μετὰ τὰς τρεῖς ἡμέρας καὶ ἥμισυ (μισό), πνεῦμα ζωῆς ἐκ τοῦ Θεοῦ εἰσῆλθεν εἰς αὐτούς, καὶ ἔστησαν (στάθηκαν) ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτῶν, καὶ φόβος μέγας ἐπέπεσεν ἐπὶ τοὺς θεωροῦντας αὐτούς.

          12 καὶ ἤκουσα φωνὴν μεγάλην ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λέγουσαν αὐτοῖς (σ΄αυτούς)·

          ___ ἀνάβητε ὧδε (εδώ πέρα). καὶ ἀνέβησαν εἰς τὸν οὐρανὸν ἐν τῇ νεφέλῃ (στο σύννεφο), καὶ ἐθεώρησαν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν.

          13 Καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐγένετο σεισμὸς μέγας, καὶ τὸ δέκατον τῆς πόλεως ἔπεσε, καὶ ἀπεκτάνθησαν (θανατώθηκαν) ἐν τῷ (στον) σεισμῷ ὀνόματα ἀνθρώπων χιλιάδες ἑπτά, καὶ οἱ λοιποὶ ἔμφοβοι (γεμάτοι φόβο) ἐγένοντο καὶ ἔδωκαν δόξαν (καλή φήμη) τῷ (στον) Θεῷ τοῦ οὐρανοῦ.

          14 ῾Η οὐαὶ (αλοίμονο) ἡ δευτέρα ἀπῆλθεν (έφυγε, πέρασε)· ἡ οὐαὶ ἡ τρίτη ἰδοὺ ἔρχεται ταχύ (ταχέως, γοργά).

῾Η ἑβδόμη σάλπιγγα

          15 Καὶ ὁ ἕβδομος ἄγγελος ἐσάλπισε· καὶ ἐγένοντο φωναὶ μεγάλαι ἐν τῷ οὐρανῷ λέγουσαι (οι οποίες έλεγαν)·

          __ἐγένετο ἡ βασιλεία τοῦ κόσμου τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ, καὶ βασιλεύσει (θα βασιλεύσει) εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

          16 καὶ οἱ εἴκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι οἱ ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ, οἳ (οι οποίοι) κάθηνται ἐπὶ τοὺς θρόνους αὐτῶν, ἔπεσαν ἐπὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν καὶ προσεκύνησαν τῷ Θεῷ

          17 λέγοντες·

          __ εὐχαριστοῦμέν (χρωστούμε καλή χαρά) σοι (σε σένα), Κύριε ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ, ὁ ὢν (ο οποίος υπάρχει τώρα) καὶ ὁ ἦν (ο οποίος υπήρχες πριν, στο παρελθόν, ήσουν) καὶ ὁ ἐρχόμενος (ο οποίος έχεσαι- στο μέλλον), ὅτι (διότι) εἴληφας (έχεις λάβει) τὴν δύναμίν σου τὴν μεγάλην καὶ ἐβασίλευσας,

          18 καὶ τὰ ἔθνη ὠργίσθησαν, καὶ ἦλθεν ἡ ὀργή σου καὶ ὁ καιρὸς τῶν ἐθνῶν κριθῆναι () καὶ δοῦναι (να δώσουν) τὸν μισθὸν τοῖς (στους) δούλοις σου τοῖς προφήταις καὶ τοῖς (στους) ἁγίοις τοῖς φοβουμένοις τὸ ὄνομά σου, τοῖς μικροῖς καὶ τοῖς μεγάλοις, καὶ διαφθεῖραι (να χαλάσεις) τοὺς διαφθείροντας (εκείνους που διαφθείρουν, χαλάνε) τὴν γῆν.

19 Καὶ ἠνοίγη (άνοιξε) ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ ὁ ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ὤφθη (φάνηκε, ειδώθηκε) ἡ κιβωτὸς τῆς διαθήκης Κυρίου ἐν τῷ (εις τον, στον) ναῷ αὐτοῦ, καὶ ἐγένοντο ἀστραπαὶ καὶ φωναὶ καὶ βρονταὶ καὶ σεισμὸς καὶ χάλαζα μεγάλη.