Κεφάλαιο 15

῾Η ὅρασις τῶν ἑπτὰ φιαλῶν καὶ τῶν ἑπτὰ πληγῶν

ΙΕ´

()

         

          ΚΑΙ εἶδον ἄλλο σημεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ μέγα καὶ θαυμαστόν, ἀγγέλους ἑπτὰ ἔχοντας πληγὰς ἑπτὰ τὰς ἐσχάτας (τελευταίες), ὅτι (διότι) ἐν (σε) αὐταῖς ἐτελέσθη (έφτασε στο τέλος, συμπληρώθηκε, πραγματοποιήθηκε) ὁ θυμὸς (η επιθυμία, η θέληση, η διάθεση) τοῦ Θεοῦ.

          2 καὶ εἶδον ὡς (σαν) θάλασσαν ὑαλίνην (γυάλινην) μεμιγμένην (ανακατεμένη) πυρί (με φωτιά), καὶ τοὺς νικῶντας ἐκ (από – εννοείται τους υπερνικώντας την ψευδή πίστη, τον απατεωνισμό, την ειδωλολατρεία ) τοῦ θηρίου καὶ ἐκ τῆς εἰκόνος αὐτοῦ καὶ ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ ἑστῶτας (να στέκονται) ἐπὶ (επάνω εις) τὴν θάλασσαν τὴν ὑαλίνην, ἔχοντας τὰς κιθάρας τοῦ Θεοῦ.  (  Η γυάλινη θάλασσα ανακατεμένη με την φωτιά , συμβολίζει την ψυχική διαφάνεια και ηρεμία που κατορθώνεται από το ξεπέρασμα του απατεωνισμού και από την φωτιά- από την δοκιμασία της πάλης κατά του κακού.  -`Οπως το γυαλί γίνεται στα καμίνια που υπρθερμαίνουν την άμμο με την φωτιά.        Οι κιθάρες του Θεού, προφανώς είναι παρομοίωση της ποιοτικής - καλαίσθητης ζωής των Χριστιανών και της Χριστιανικής κοινωνίας τους με την μουσική μελωδία και αρμονία, με την καλλιτεχνία.)

          3 καὶ ᾄδουσι (λένε με μουσική, μελωδικά) τὴν ᾠδὴν (τον ύμνον) Μωϋσέως τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ᾠδὴν τοῦ ἀρνίου λέγοντες·

          __ Μεγάλα καὶ θαυμαστὰ τὰ ἔργα σου, Κύριε ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ ( ο υπερισχύων στα πάντα- όλα)· δίκαιαι καὶ ἀληθιναὶ αἱ ὁδοί (δρόμοι) σου, ὁ βασιλεὺς τῶν ἐθνῶν.

          4 Τίς (ποιος) οὐ (δεν) μὴ  (δεν- πλεονασμός, επανάληψη, βεβαίως, θα...) φοβηθῇ, Κύριε, καὶ δοξάσῃ τὸ ὄνομά σου; ὅτι (διότι)  μόνος ὅσιος ( αγνός, άγιος), ὅτι (διότι) πάντα (όλα) τὰ ἔθνη ἥξουσι (θα έλθουν) καὶ προσκυνήσουσιν (θα δείξουν την αγάπη τους) ἐνώπιόν σου, ὅτι (διότι) τὰ δικαιώματά σου ἐφανερώθησαν.

          5 Καὶ μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἠνοίγη (άνοιξε) ὁ ναὸς τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου (της απόδειξης, του αποδεικτικού στοιχείου) ἐν τῷ (στον) οὐρανῷ,

          6 καὶ ἐξῆλθον (βγήκαν) οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι (οι αγγελιοφόροι) οἱ ἔχοντες τὰς ἑπτὰ πληγὰς ἐκ (από) τοῦ ναοῦ, οἳ (οι οποίοι) ἦσαν ἐνδεδυμένοι λίνον (ύφασμα από λινάρι) καθαρὸν λαμπρὸν καὶ περιεζωσμένοι περὶ (γύρω από) τὰ στήθη ζώνας χρυσᾶς.

          7 καὶ ἓν (ένα) ἐκ τῶν  (από τα) τεσσάρων ζῴων ἔδωκε τοῖς (στους) ἑπτὰ ἀγγέλοις ἑπτὰ φιάλας (μπουκάλες, δοχεία) χρυσᾶς, γεμούσας (γεμάτες με... ) τοῦ θυμοῦ (την επιθυμία, την θέληση) τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

          8 καὶ ἐγεμίσθη ὁ ναὸς ἐκ τοῦ καπνοῦ (μεταφορά ή παρομίωση-  από το εξερχόμενο από την καύση... ) ἐκ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ καὶ ἐκ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ·

          9 καὶ οὐδεὶς (κανείς) ἐδύνατο (μπορούσε) εἰσελθεῖν (να εισέλθει) εἰς τὸν ναὸν ἄχρι (μέχρι) τελεσθῶσιν (να συμπληρωθούν) αἱ ἑπτὰ πληγαὶ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων.