Κεφάλαιο 18

῾Η πτῶσις τῆς μεγάλης πόλεως

ΙΗ´

()

          ΜΕΤΑ ταῦτα εἶδον ἄλλον ἄγγελον καταβαίνοντα (να κατεβαίνει) ἐκ (από) τοῦ οὐρανοῦ, ἔχοντα (- και -να έχει) ἐξουσίαν μεγάλην, καὶ ἡ γῆ ἐφωτίσθη ἐκ τῆς δόξης αὐτοῦ,

2 καὶ ἔκραξεν (έβγαλε κραυγή) ἐν (με) ἰσχυρᾷ (δυνατή) φωνῇ λέγων (λέγοντας) ·

__ἔπεσεν, ἔπεσε Βαβυλὼν (η αρχαία ειδωλολατρική πόλη) ἡ μεγάλη, καὶ ἐγένετο κατοικητήριον δαιμονίων καὶ φυλακὴ παντὸς πνεύματος ἀκαθάρτου καὶ φυλακὴ παντὸς ὀρνέου (πτηνού, πουλιού) ἀκαθάρτου καὶ μεμισημένου (που έχει μισηθεί) ·

3 ὅτι (διότι) ἐκ τοῦ οἴνου (από το -μεθυστικό -κρασί) τοῦ θυμοῦ (της διάθεσης- της θέλησης) τῆς πορνείας αὐτῆς πέπωκαν (έχουν πιεί) πάντα (όλα) τὰ ἔθνη, καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς μετ᾿ αὐτῆς ἐπόρνευσαν (επρόδωσαν τα ιερά αντί χρημάτων και ηδονών), καὶ οἱ ἔμποροι τῆς γῆς ἐκ τῆς δυνάμεως τοῦ στρήνους (εποχής φιλήδονης διέγερσης, του οίστρου) αὐτῆς ἐπλούτησαν.

4 Καὶ ἤκουσα ἄλλην φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λέγουσαν·

__ἔξελθε (βγες) ἐξ (από) αὐτῆς ὁ λαός μου, ἵνα (για να) μὴ συγκοινωνήσητε (ενωθείτε με, έχετε μαζί κοινές) ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῆς, καὶ ἵνα ἐκ τῶν πληγῶν αὐτῆς μὴ λάβητε·

5 ὅτι (διότι) ἐκολλήθησαν αὐτῆς αἱ ἁμαρτίαι ἄχρι (μέχρι) τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐμνημόνευσεν (έφερε στην μνήμη) ὁ Θεὸς τὰ ἀδικήματα αὐτῆς.

6 ἀπόδοτε (δόστε από μέρους σας, πληρώστε) αὐτῇ (σε αυτήν) ὡς (όπως) καὶ αὐτὴ ἀπέδωκε (έδωσε), καὶ διπλώσατε αὐτῇ (σε αυτήν) διπλᾶ (διπλάσια) κατὰ τὰ ἔργα αὐτῆς· ἐν (μέσα εις) τῷ  ποτηρίῳ ᾧ (στο οποίο) ἐκέρασε, κεράσατε αὐτῇ (σε αυτήν) διπλοῦν (διπλάσια).

7 ὅσα ἐδόξασεν ἑαυτὴν (καλά έδωσε στον εαυτό της) καὶ ἐστρηνίασε (απέλαυσε στον καιρό του οίστρου – αναπαραγωγής ή συνουσίας, της ηδυπάθειας), τοσοῦτον δότε  (δόστε) αὐτῇ (σε αυτήν) βασανισμὸν καὶ πένθος. Ὅτι (διότι) ἐν τῇ (στην) καρδίᾳ αὐτῆς λέγει, ὅτι κάθημαι καθὼς βασίλισσα καὶ χήρα οὐκ (δεν) εἰμὶ καὶ πένθος οὐ (δεν) μὴ ἴδω (δεν πρόκειται να δω),

8 διὰ τοῦτο ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἥξουσιν (θα έλθουν) αἱ πληγαὶ αὐτῆς, θάνατος καὶ πένθος καὶ λιμός (πείνα), καὶ ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται (θα κατακαεί)· ὅτι  (διότι) ἰσχυρὸς  (εννοείται - είναι) Κύριος Θεὸς ὁ κρίνας (ο οποίος έκρινε) αὐτήν.

9 καὶ κλαύσουσιν (θα κλάψουν) αὐτὴν καὶ κόψονται (θα χτυπιούνται θρηνητικά) ἐπ᾿ αὐτῇ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς οἱ μετ᾿ αὐτῆς πορνεύσαντες καὶ στρηνιάσαντες, ὅταν βλέπωσι τὸν καπνὸν τῆς πυρώσεως (της φλογώσεως που την κατέκαυσε, διότι δεν είναι χρυσός ανθεκτικός- της αχρήστευσης) αὐτῆς,

10 ἀπὸ μακρόθεν (από μακριά) ἑστηκότες (στέκοντες) διὰ τὸν φόβον (εξ αιτίας του φόβου) τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς, λέγοντες·                        __ οὐαὶ (αλλοίμονο) οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη Βαβυλών, ἡ πόλις ἡ                                  ἰσχυρά, ὅτι (διότι) μιᾷ (σε μια) ὥρᾳ ἦλθεν ἡ κρίσις (η δίκη, η συγκριτική αξιολόγηση) σου.

11 καὶ οἱ ἔμποροι τῆς γῆς κλαύσουσι καὶ πενθήσουσιν ἐπ᾿ αὐτῇ, ὅτι τὸν γόμον  (το γέμισμα, το εμπόρευμα, τα προϊόντα) αὐτῶν οὐδεὶς (ούτε ένας) ἀγοράζει οὐκέτι (όχι πιά),

12 γόμον χρυσοῦ καὶ ἀργύρου καὶ λίθου τιμίου καὶ μαργαρίτου, καὶ βυσσίνου  (χρώματος βυσσινί- με ακριβή προπαρασκευή) καὶ πορφύρας (χρώματος πορφυρού- κοκκινωπού, φτιαγμένο από τα θαλασσινά όστρακα πόρφυρες) καὶ σηρικοῦ (μεταξωτών- σηροτροφίας) καὶ κοκκίνου, καὶ πᾶν (κάθε) ξύλον θύϊνον (πολυτελές-κέδρινο) καὶ πᾶν σκεῦος ἐλεφάντινον καὶ πᾶν σκεῦος ἐκ ξύλου τιμιωτάτου καὶ χαλκοῦ καὶ σιδήρου καὶ μαρμάρου,

13 καὶ κινάμωμον (κανέλλα) καὶ ἄμωμον (τέλειο άρωμα συντηρητικό για το βαλσάμωμα) καὶ θυμιάματα, καὶ μύρον καὶ λίβανον καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον καὶ σεμίδαλιν (σιμιγδάλι) καὶ σῖτον καὶ κτήνη καὶ πρόβατα, καὶ ἵππων καὶ ρεδῶν (τετράτροχα αμάξια) καὶ σωμάτων, καὶ ψυχὰς ἀνθρώπων.

                   __14 καὶ ἡ ὀπώρα (το φρούτο) τῆς ἐπιθυμίας τῆς ψυχῆς σου             ἀπώλετο  (χάθηκε) ἀπὸ σοῦ, καὶ πάντα (όλα) τὰ λιπαρὰ καὶ τὰ λαμπρὰ ἀπῆλθεν (έφυγε μακριά) ἀπὸ σοῦ, καὶ οὐκέτι (όχι πια) οὐ (όχι) μὴ αὐτὰ εὑρήσεις.

15 οἱ ἔμποροι τούτων, οἱ πλουτήσαντες ἀπ᾿ αὐτῆς, ἀπὸ μακρόθεν στήσονται (θα σταθούν) διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς κλαίοντες καὶ πενθοῦντες,

16 λέγοντες·

                   __οὐαὶ οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ περιβεβλημένη (ντυμένη- στολισμένη) βύσσινον καὶ πορφυροῦν καὶ κόκκινον καὶ κεχρυσωμένη ἐν χρυσίῳ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ μαργαρίταις, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη ὁ τοσοῦτος πλοῦτος.

17 καὶ πᾶς (καθένας) κυβερνήτης καὶ πᾶς ὁ ἐπὶ (προς) τόπον πλέων, καὶ ναῦται καὶ ὅσοι τὴν θάλασσαν ἐργάζονται, ἀπὸ μακρόθεν ἔστησαν,

18 καὶ ἔκραζον βλέποντες τὸν καπνὸν τῆς πυρώσεως αὐτῆς, λέγοντες·

          __τίς ὁμοία τῇ πόλει τῇ μεγάλῃ;

19 καὶ ἔβαλον χοῦν (χώμα) ἐπὶ (επάνω, προς) τὰς κεφαλὰς αὐτῶν καὶ ἔκραζον κλαίοντες καὶ πενθοῦντες, λέγοντες·

                             __οὐαὶ οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἐν ᾗ ἐπλούτησαν πάντες                         οἱ ἔχοντες τὰ πλοῖα ἐν τῇ θαλάσσῃ ἐκ τῆς τιμιότητος                                       αὐτῆς· ὅτι μιᾷ (σε μια) ὥρᾳ ἠρημώθη.

          __20 Εὐφραίνου (νιώσε ευφορία και απόλαυση) ἐπ᾿ αὐτῇ (για αυτήν), οὐρανέ, καὶ οἱ ἅγιοι καὶ οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ προφῆται, ὅτι ἔκρινεν ὁ Θεὸς τὸ κρῖμα (το άδικο που αποδεικνύεται από την κρίση- την σύγκριση των γνωστών δεδομένων) ὑμῶν (το δικό σας) ἐξ (από) αὐτῆς (εννοείται που πάθατε - από αυτήν).

          21 Καὶ ἦρεν (σήκωσε) εἷς (ένας) ἄγγελος ἰσχυρὸς λίθον ὡς (σαν) μύλον μέγαν καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν θάλασσαν λέγων·

          __οὕτως (έτσι, τοιουτοτρόπως) ὁρμήματι (με ορμή) βληθήσεται (θα βαλθεί) Βαβυλὼν ἡ μεγάλη πόλις, καὶ οὐ (δεν) μὴ εὑρεθῇ ἔτι (πλέον, πια -στο μέλλον).

__22 καὶ φωνὴ κιθαρῳδῶν καὶ μουσικῶν καὶ αὐλητῶν (που παίζουν αυλό- μουσικό όργανο σαν φλογέρα) καὶ σαλπιστῶν οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ  (σε σένα) ἔτι (ακόμη- στο μέλλον), καὶ πᾶς (καθένας)  τεχνίτης πάσης (καθεμιάς) τέχνης οὐ μὴ εὑρεθῇ ἐν σοὶ ἔτι, καὶ φωνὴ μύλου (κρότος από άλεσμα σιταριού) οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι,

23 καὶ φῶς λύχνου οὐ μὴ φανῇ ἐν σοὶ ἔτι, καὶ φωνὴ νυμφίου καὶ νύμφης οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι· ὅτι οἱ ἔμποροί σου ἦσαν οἱ μεγιστᾶνες τῆς γῆς, ὅτι ἐν τῇ φαρμακείᾳ  (με την δηλητηριώδη χημεία) σου ἐπλανήθησαν (εξαπατήθηκαν) πάντα τὰ ἔθνη,

24 καὶ ἐν (σε) αὐτῇ αἵματα προφητῶν καὶ ἁγίων εὑρέθη καὶ πάντων (όλων) τῶν ἐσφαγμένων ἐπὶ τῆς γῆς.