Κεφάλαιο 21

῾Ο νέος Οὐρανὸς καὶ ἡ νέα Γῆ

()

ΚΑ´

          ΚΑΙ εἶδον οὐρανὸν καινὸν (νέον, καινούργιον) καὶ γῆν καινήν (καινούργια)· ὁ γὰρ (διότι) πρῶτος οὐρανὸς καὶ ἡ πρώτη γῆ ἀπῆλθον (πέρασαν έφυγαν μακριά), καὶ ἡ θάλασσα οὐκ (δεν) ἔστιν (υπάρχει) ἔτι (ακόμη-στο μέλλον).

2 καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν ῾Ιερουσαλὴμ καινὴν εἶδον καταβαίνουσαν (να κατεβαίνει) ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, ἡτοιμασμένην ὡς νύμφην κεκοσμημένην τῷ ἀνδρὶ (για τον άνδρα) αὐτῆς.

3 καὶ ἤκουσα (άκουσα) φωνῆς μεγάλης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λεγούσης (να λέγει)·

__ἰδοὺ ἡ σκηνὴ τοῦ Θεοῦ μετὰ τῶν ἀνθρώπων, καὶ σκηνώσει (θα κατασκηνώσει, θα μείνει μέσα στην σκηνή) μετ᾿ αὐτῶν, καὶ αὐτοὶ λαὸς αὐτοῦ ἔσονται (θα είναι, θα γίνουν), καὶ αὐτὸς ὁ Θεὸς μετ᾿ αὐτῶν (με αυτούς) ἔσται (θα είναι),

4 καὶ ἐξαλείψει (θα εξαφανίσει) ἀπ᾿ αὐτῶν (από αυτούς) ὁ Θεὸς πᾶν (κάθε) δάκρυον ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, καὶ ὁ θάνατος οὐκ (δεν) ἔσται (θα είναι) ἔτι (πλέον, πια, στο μέλλον), οὔτε πένθος οὔτε κραυγὴ οὔτε πόνος οὐκ ἔσται ἔτι· ὅτι (διότι) τὰ πρῶτα ἀπῆλθον.

5 Καὶ εἶπεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τῷ θρόνῳ·

__ἰδοὺ (κοιτάξτε, να.. ) καινὰ ποιῶ (κάνω) πάντα (όλα).

 καὶ λέγει μοι·

__ γράψον, ὅτι οὗτοι (αυτοί εδώ) οἱ λόγοι πιστοὶ καὶ ἀληθινοί εἰσι (είναι).

6 καὶ εἶπέ μοι (σε μένα)·

__γέγονεν (έχει γίνει). ἐγὼ τὸ Α καὶ τὸ Ω, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος (εννοείται είμαι). ἐγὼ τῷ διψῶντι (σε αυτόν που διψάει) δώσω (θα δώσω) ἐκ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος τῆς ζωῆς δωρεάν.

7 ὁ νικῶν, ἔσται (θα είναι) αὐτῷ (γι αυτόν) ταῦτα (αυτά εδώ), καὶ ἔσομαι (θα είμαι) αὐτῷ (γι αυτόν, εις αυτόν) Θεὸς καὶ αὐτὸς ἔσται (θα είναι) μοι (για μένα) υἱός.

8 τοῖς δὲ δειλοῖς καὶ ἀπίστοις καὶ ἐβδελυγμένοις (αηδιαστικούς, αποκρουστικούς) καὶ φονεῦσι καὶ πόρνοις καὶ φαρμακοῖς (δηλητηριαστές- κακούς μάγους με χημικά και πονηρά μέσα) καὶ εἰδωλολάτραις καὶ πᾶσι (σε όλους) τοῖς ψευδέσι (τους ψεύτες) τὸ μέρος αὐτῶν ἐν τῇ (μέσα εις την ..) λίμνῃ τῇ καιομένῃ (η οποία καίγεται) ἐν πυρὶ (σε φωτιά) καὶ θείῳ (χημική ουσία), ὅ (το οποίο) ἐστιν (είναι) ὁ θάνατος ὁ δεύτερος.

῾Η οὐράνιος ῾Ιερουσαλὴμ

9 Καὶ ἦλθεν εἷς (ένας) τῶν (από τους) ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων (που έχουν) τὰς ἑπτὰ φιάλας (λαγήνες, γιάλινα δοχεία) τὰς γεμούσας  (που ήταν γεμάτες) τῶν ἑπτὰ πληγῶν τῶν ἐσχάτων (των τελευταίων), καὶ ἐλάλησε (συνομίλησε) μετ᾿ ἐμοῦ λέγων·

          __ δεῦρο (έλα) δείξω (να  δείξω) σοι (σε σένα) τὴν νύμφην τὴν γυναῖκα τοῦ ἀρνίου.

10 καὶ ἀπήνεγκέ (πήρε μακριά) με (εμένα) ἐν πνεύματι (με τον νου, με το πνεύμα, πνευματικώς) ἐπ᾿ ὄρος (πάνω σε βουνό) μέγα καὶ ὑψηλόν, καὶ ἔδειξέ μοι (σε μένα) τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν ῾Ιερουσαλὴμ καταβαίνουσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ,

11 ἔχουσαν τὴν δόξαν (την λαμπρή- καλή όψη) τοῦ Θεοῦ· ὁ φωστὴρ (το φως, η φωτεινότητα) αὐτῆς ὅμοιος λίθῳ (με λίθο, πέτρα) τιμιωτάτῳ (που έχει μεγάλη τιμή), ὡς (σαν) λίθῳ (με λίθο, πέτρα) ἰάσπιδι (με ίασπι- όνομα πολύτιμης πέτρας) κρυσταλλίζοντι (που κάνει λαμπερούς κρυστάλλους)·

12 ἔχουσα τεῖχος μέγα καὶ ὑψηλόν, ἔχουσα πυλῶνας (πύλες, εισόδους) δώδεκα, καὶ ἐπὶ τοῖς (επάνω στους) πυλῶσιν (πυλώνες) ἀγγέλους δώδεκα, καὶ ὀνόματα ἐπιγεγραμμένα, ἅ (τα οποία) ἐστιν (είναι) ὀνόματα τῶν δώδεκα φυλῶν τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ.

13 ἀπ᾿ ἀνατολῶν πυλῶνες τρεῖς, καὶ ἀπὸ βορρᾶ πυλῶνες τρεῖς, καὶ ἀπὸ νότου πυλῶνες τρεῖς, καὶ ἀπὸ δυσμῶν πυλῶνες τρεῖς.

14 καὶ τὸ τεῖχος τῆς πόλεως ἔχον θεμελίους δώδεκα, καὶ ἐπ᾿ αὐτῶν δώδεκα ὀνόματα τῶν δώδεκα ἀποστόλων τοῦ ἀρνίου.

15 Καὶ ὁ λαλῶν (αυτός που μιλούσε) μετ᾿ ἐμοῦ (με μένα) εἶχε μέτρον (όργανο για να μετράει) κάλαμον χρυσοῦν, ἵνα (για να) μετρήσῃ τὴν πόλιν καὶ τοὺς πυλῶνας αὐτῆς καὶ τὸ τεῖχος αὐτῆς.

16 καὶ ἡ πόλις τετράγωνος κεῖται (κείτεται, βρίσκεται, είναι), καὶ τὸ μῆκος αὐτῆς ὅσον καὶ τὸ πλάτος.               καὶ ἐμέτρησε τὴν πόλιν ἐν τῷ καλάμῳ (με το καλαμενιο -χρυσό μέτρο) ἐπὶ σταδίους δώδεκα χιλιάδων· τὸ μῆκος καὶ τὸ πλάτος καὶ τὸ ὕψος αὐτῆς ἴσα ἐστί (είναι).

17 καὶ ἐμέτρησε τὸ τεῖχος αὐτῆς ἑκατὸν τεσσαράκοντα τεσσάρων πηχῶν, μέτρον ἀνθρώπου, ὅ (το οποίο) ἐστιν (είναι) ἀγγέλου.

18 καὶ ἦν (ήτον) ἡ ἐνδόμησις (η εσωτερική δόμηση, το χτίσιμο, η κατασκευή)  τοῦ τείχους αὐτῆς ἴασπις (πολύτιμος- ωραιόχρωμος λίθος), καὶ ἡ πόλις χρυσίον καθαρόν, ὅμοιον ὑάλῳ (με γυαλί)  καθαρῷ.

19 οἱ θεμέλιοι τοῦ τείχους τῆς πόλεως παντὶ (με κάθε)  λίθῳ τιμίῳ (πολύτιμο)  κεκοσμημένοι (στολισμένοι) · ὁ θεμέλιος ὁ πρῶτος ἴασπις, ὁ δεύτερος σάπφειρος, ὁ τρίτος χαλκηδών, ὁ τέταρτος σμάραγδος,

20 ὁ πέμπτος σαρδόνυξ, ὁ ἕκτος σάρδιον, ὁ ἕβδομος χρυσόλιθος, ὁ ὄγδοος βήρυλλος, ὁ ἔνατος τοπάζιον, ὁ δέκατος χρυσόπρασος, ὁ ἑνδέκατος ὑάκινθος, ὁ δωδέκατος ἀμέθυστος.

21 καὶ οἱ δώδεκα πυλῶνες δώδεκα μαργαρῖται (μαργαριτάρια) · ἀνὰ εἷς (ένας)  ἕκαστος (καθένας)  τῶν (από τους)  πυλώνων ἦν (ήταν)  ἐξ ἑνὸς (από ένα)  μαργαρίτου. καὶ ἡ πλατεῖα τῆς πόλεως χρυσίον καθαρὸν ὡς (σαν) ὕαλος (γυαλί)  διαυγής (διαφανής).

22 Καὶ ναὸν οὐκ (δεν) εἶδον (είδα)  ἐν αὐτῇ (μέσα σε αυτήν)· ὁ γὰρ (διότι)  Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ ναὸς αὐτῆς ἐστι (είναι), καὶ τὸ ἀρνίον.

23 καὶ ἡ πόλις οὐ (δεν)  χρείαν (ανάγκη) ἔχει τοῦ (από τον...) ἡλίου οὐδὲ τῆς σελήνης ἵνα (για να)  φαίνωσιν (για να φαίνονται) αὐτῇ (σε αυτήν)·  ἡ γὰρ (διότι) δόξα (η καλή φήμη, η καλωσύνη)  τοῦ Θεοῦ ἐφώτισεν αὐτήν, καὶ ὁ λύχνος (το λυχνάρι, εννοείται είναι) αὐτῆς τὸ ἀρνίον.

24 καὶ περιπατήσουσι (θα περιπατήσουν) τὰ ἔθνη διὰ (δια μέσου) τοῦ φωτὸς αὐτῆς, καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς φέρουσι (φέρνουν)  τὴν δόξαν καὶ τὴν τιμὴν αὐτῶν εἰς αὐτήν,

25 καὶ οἱ πυλῶνες αὐτῆς οὐ (δεν) μὴ κλεισθῶσιν (θα κλείσουν) ἡμέρας (κατά την ημέρα)· νὺξ (νύχτα) γὰρ (διότι) οὐκ (δεν) ἔσται (θα είναι) ἐκεῖ·

 26 καὶ οἴσουσι (θα προσκομίσουν, θα φέρουν) τὴν δόξαν καὶ τὴν τιμὴν τῶν ἐθνῶν εἰς αὐτήν.

27 καὶ οὐ μὴ (δεν) εἰσέλθῃ (θα μπει μέσα) εἰς αὐτὴν πᾶν (κάθε) κοινὸν (μολυσματικό) καὶ ὁ ποιῶν (αυτός που κάνει)  βδέλυγμα (αηδία, αποκρουστικά έργα)  καὶ ψεῦδος, εἰ μὴ (παρά μόνον)  οἱ γεγραμμένοι ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς τοῦ ἀρνίου.